sjalhomo

In de homo-emancipatiegolf van de jaren 70 en 80 werd ook een actieve Joodse organisatie opgezet, Sjalhomo. De vereniging werd in 1979 opgericht en telde zo’n 150 leden.

De vereniging werd niet opgericht vanwege het ‘twee Nederlanders – drie eigen organisaties’ principe, maar omdat de Joodse homo’s binnen de homobeweging de Joodse identiteit naar voren wilden brengen. Daarnaast werd het tevens tijd om binnen de Joodse gemeenschap te strijden voor acceptatie van de homoseksualiteit.
Sjalhomo slaagde daarin en kreeg de thematiek bij beide kampen op de agenda.

De organisatie was zeer actief. Er werden weekenden georganiseerd, maandelijkse bijeenkomsten, boottochten, Joodse feesten gevierd en contacten gelegd met zusterorganisaties in het buitenland.

Nu, 35 jaar na de oprichting, heeft homoseksualiteit een plek binnen de meeste liberale gemeenten. Maar lang voelden homo’s zich in de Joodse gemeenten ‘min of meer’ geaccepteerd. François Spier, Ken Gould en Wanya Kruyer wilden deze situatie niet langer accepteren en richtten de progressieve Kehilla Beith Ha’Chidush op. Deze gemeente werd gemodelleerd naar Amerikaanse homo-synagogen. Trok deze gemeente in het begin alleen homoseksuelen, al snel kwamen er heteroseksuelen bij die zochten naar vernieuwing. Zo zijn de ‘vaderjoden’ hier van harte welkom. Dat had als neveneffect wel dat het percentage homoseksuele gemeenteleden daalde, maar Beith Ha’Chidush stelt uitdrukkelijk in haar beleid dat homo’s welkom zijn.

Sjalhomo heeft bestaan tot 2002. Interne ruzies vormden de grond om de organisatie te beëindigen.
Beith Ha’Chidush voer in 2010 met een boot mee tijdens de Gay Pride.

Joodse boot bij de Amsterdam Gay Pride
Hoewel Sjalhomo passé is, blijven Joodse homo’s aktief. In de gaypride van 2014 voer een Joodse boot mee, waarop Stephen Fry twitterde “as one of each I wish I could be there“.

Speciaal voor dit event werd de organisatie Exodays opgericht door Gideon Querido van Frank. “Days” omdat de Gaypride 3 dagen doet, en “Exo” van Exodus, een volk op zoek naar vrijheid.
Deze boot was overigens niet de eerste Joodse boot, maar de voorgaande versies waren gericht op Joodse homoseksuelen, nu is men gericht op de gehele LGBT-gemeenschap.
Ook in de tijd van Sjalhomo voeren er boten mee, zo meldde Erwin Brugmans.

bron:
Stengs, Irene, Nieuw in Nederland: Feesten en Rituelen in Verandering (Amsterdam 2012) 148-150
Limpt, Cokky van, Joodse homo’s en lesbo’s op de kiek in Joods Historisch Museum in Trouw, 18 juni 1994
Röst, Annet, Roze keppeltjes zijn zó passé in Nieuw Israëlitisch Weekblad, 30 mei 2014

Laatst bijgewerkt:
20 april 2016