Eduard Frankfort (Meppel, 21 juni 1864 – Laren, 19 augustus 1920) was een zoon van koopman Salomon Simon (Jacques) Frankfort (Deventer, 17 juli 1817) en Dina Bendien (Almelo, 16 november 1832). Een deel van zijn jeugd bracht Eduard door in Meppel. Daar werd zijn uitzonderlijke talent voor tekenen ontdekt en op tienjarige leeftijd stuurde zijn vader Eduard naar Amsterdam waar bij een opleiding volgde bij Atelier Bing. Vermoedelijk was het 1876 toen zijn ouders met de rest van het gezin naar Amsterdam kwam en in eerste instantie gingen wonen op de Utrechtsedwarsstraat 114. De overgang van het landelijke Meppel naar de Utrechtsedwarsstraat moet groot zijn geweest.
Salomon en Dina verhuisden met een groot gezin naar Amsterdam. Ze hadden de volgende kinderen: Alexander Lion (Meppel, 4 januari 1857 – Amsterdam, 18 januari 1922), Sara (Meppel, 17 november 1858 – Amsterdam, 3 februari 1930), Simon Heiman (Meppel, 13 juli 1860 – Amsterdam, 29 maart 1911), Frederica (Meppel, 30 mei 1862 – Amsterdam, 26 februari 1935), Eduard (Meppel, 21 juni 1864), Henriette (Meppel, 21 juli 1866 – Utrecht, 29 januari 1933), Elisabeth (Meppel, 5 mei 1868) en Alida (Meppel, 31 maart 1871 – 3 maart 1946). Esther (Amsterdam, 2 juli 1877 – Brussel, 19 april 1933) werd in de hoofdstad geboren.
Op zeventienjarige leeftijd ging Eduard naar de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten en kreeg daar onder anderen les van August Allebé. Na deze opleiding trok Eduard naar Antwerpen en kreeg ook daar enkele maanden les op de Academie van Antwerpen.
Eduard kwam terug naar Amsterdam en zijn werk ‘Morgengebed’ werd goed ontvangen en zorgde voor een klinkende reputatie. Het tweede succes was een portret van de burgemeester van Middelburg, en de eerdere Minister van Justitie, Mr. C. J. Pické. In 1904 won hij de gouden medaille op een expositie van Arti et Amicitiae met het schilderij ‘Talmoed-studie’.
In 1906 ging Eduard – vanwege persoonlijke omstandigheden – naar Zuid-Afrika en bekwaamde zich daar in het schilderen van landschappen en schilderde daar ook vele portretten. Zijn atelier en woning op de Sint Willibrordusstraat (15 september 1903-1911) hield hij aan.
Huwelijk
Op 5 september 1911 huwde Eduard met Klara Kloots (Amsterdam, 21 juli 1889 – Amsterdam, 9 april 1964) en zij woonden een tijd voor en tijdens de bezetting op de Beethovenstraat 148-2. Klara en Eduard kregen vier kinderen; Jack Eduard (Amsterdam, 11 juni 1912 – Amsterdam, 11 januari 1929), Seymour Alexander (Amsterdam, 11 april 1915 – Apeldoorn, 3 december 1942), de schilderes Dientje Annette (Amsterdam, 22 oktober 1916 – Amsterdam, 22 december 1999) en Annette Dientje (Netty) (Amsterdam, 11 april 1918 – Amsterdam, 9 maart 2004).
Na het overlijden van Eduard ging Klara als tekenaar werken bij het Algemeen Handelsblad. Ze moest daar in 1941 vanwege de anti-Joodse maatregelen stoppen.
Joodse onderwerpen
Eduard werd vooral bekend door de Joodse onderwerpen die hij schilderde. Een bekend werk van hem is het schilderij van de actrice Esther de Boer-van Rijk (1854-1937) als Kniertje in ‘Op hoop van zegen’ van Herman Heijermans (1864-1924). Hij gaf ook les, onder anderen aan Henriëtte Asscher, Hendrika van Gelder, Ina van Heek, Maria van Heek, Henri Koetser, Rosa Spanjaard en Lammert van der Tonge.
bron:
Salomon Simon Frankfort, Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregister 1874-1893, archiefnummer 5000, inventarisnummer 2205.
Atelier Bing, De Joodsche prins. 27 maart 1913. Geraadpleegd op Delpher op 10-03-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBA15:005795033:00001.
Eduard Frankfort, Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Eduard_Frankfort (geraaepleegd 10 maart 2026).
Klara Kloots, Stadsarchief Amsterdam, Archiefkaarten, archiefnummer 30238, inventarisnummer 1090.
Klara Kloots, kaart Joodsche Raad, Arolsen Archives, 130288115 (Klara FRANKFORT KLOOTS).
illustratie:
De schilder Ed. Frankfort in zijn atelier, Willibrordusstraat, Amsterdam. 1903. fotograaf: Sigmund Löw, fotograaf: Henri Jan Bordes (mogelijk). Publiek domein CC0 1.0 Universal.
gepubliceerd:
10 maart 2026
laatst bijgewerkt:
10 maart 2026