Isidore Snapper (Amsterdam, 5 januari 1889 – New York, 30 juni 1973) was medicus en hoogleraar Interne Geneeskunde.
Isidore was een zoon van diamantslijper David Snapper (Amsterdam, 25 maart 1867 – Amsterdam, 16 maart 1927) en Helena Barends (Amsterdam, 3 november 1868 – Amsterdam, 18 juni 1935). Naast Isidore hadden zij een dochter Elisabeth (Amsterdam, 5 januari 1892 – Israël, 20 oktober 1982), directrice van het Nederlands-Israëlietisch Meisjesweeshuis. Zij trouwde in 1920 met Leopold Vromen (Zutphen, 29 april 1892 – Israël, 3 april 1973).
Het gezin woonde (onder andere) op de Jodenkerkstraat (Nieuwe Kerkstraat) 151. Isidore Snapper trouwde met Henrietta Maria Jacqueline van Buuren en kreeg met haar twee zoons en een dochter.
Isidore was een goede leerling op de lagere school en kon naar het Barlaeus gymnasium. In de vijfde klas legde hij het staatsexamen af en in 1905, kon hij op zestienjarige leeftijd beginnen aan zijn medicijnenstudie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Tijdens de studie was hoogleraar P.K. Pel zijn belangrijkste docent. Op 6 juli 1911 deed hij zijn artsenexamen en werd assistent bij hoogleraar B. J. Kouwer aan de Universiteit van Utrecht. De verhouding met Kouwer verslechterde snel, mede doordat Snapper er geen eigen onderzoek mocht verrichten. Na zes maanden stapte hij op en besloot naar de Universiteit van Groningen te gaan om internist te worden. Via zijn schoonfamilie kwam Snapper in contact met de Groningse hoogleraar fysiologie H. J. Hamburger bij wie hij in 1912 medewerker werd.
In mei 1913 promoveerde Isidore aan de Universiteit van Groningen met de dissertatie over ‘chloorretentie bij koortsige ziekten’. Isidore kwam in 1918 met zijn gezin terug naar Amsterdam en werkte in eerste instantie in het Binnengasthuis en na 1925, toen het Wilhelmina Gasthuis een academisch ziekenhuis werd in dat ziekenhuis. Daar werd in 1932 de Interne Kliniek (Paviljoen 1) gebouwd, volgens de inzichten en ideeën van Snapper. Al eerder, op 4 juni 1919 kreeg Snapper de leerstoel ‘Algemene Ziektekunde, Propaedeutische Kliniek en Geneesmiddelenleer’.
Snapper stond bekend als een uitermate begaafd student en zijn colleges werden door vele studenten geroemd. Tussen 1920 en 1931 had hij een totaal onverwachte functie, scheidsrechter in de hoogste afdeling bij het voetbal.
In 1938 werd hij gevraagd hoofd te worden van het Medical Department van de universiteit in Peking. Dit deed hij, vertrok met vrouw en hun drie, inmiddels volwassen kinderen, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog, in 1941, werd hij door de Japanners gevangen genomen en verbleef enkele maanden in een krijgsgevangenenkamp. Bij een uitwisseling van gevangen kwam hij vrij en vertrok via Engeland naar de Verenigde Staten. Na de oorlog ging hij in Washington D. C. voor de Amerikaanse regering werken en kwam niet terug naar Nederland.
Op 30 juni 1973 overleed Isidore Snapper in New York.
bron:
Jodenkerkstraat 151, Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregister 1874-1893, archiefnummer 5000, inventarisnummer 1842.
adressen D. Snapper, Stadsarchief Amsterdam, Gezinskaarten, archiefnummer 5422, inventarisnummer 1383.
Promoveren, Kerknieuws.. “Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant”. Zwolle, 23-05-1913. Geraadpleegd op Delpher op 20-04-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMHCO01:000079025:mpeg21:p003.
Overlijden, Familiebericht. “De Telegraaf”. Amsterdam, 02-07-1973, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 20-04-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011197437:mpeg21:p006.
Elisabeth Snapper, Stadsarchief Amsterdam, Archiefkaarten, archiefnummer 30238, inventarisnummer 758.
Isidore Snapper, Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Isidore_Snapper (geraadpleegd 8 mei 2026).
Annet Mooij, ‘Snapper, Isidore (1889-1973)’, in Biografisch Woordenboek van Nederland. URL:http://resources.huygens.knaw.nl/bwn1880-2000/lemmata/bwn6/snapper [12-11-2013] (geraadpleegd 9 mei 2026).
Isidore Snapper, Stadsarchief Amsterdam, Militieregisters, archiefnummer 5182, inventarisnummer 4385.
David Snapper, Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregister 1874-1893, archiefnummer 5000, inventarisnummer 1842.
illustratie:
Overlijden, Familiebericht. “De Telegraaf”. Amsterdam, 02-07-1973, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 20-04-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011197437:mpeg21:p006.
gepubliceerd:
9 mei 2026
laatst bijgewerkt
4 juni 2026