In 1921 kwam het gezin van Machiel en Aaltje vanuit Zandvoort in Amsterdam wonen en vestigde zich op de Linnaeuskade 9-1. Salomon ging naar de HBS en in 1925 kreeg hij een functie bij de Nederlandsche Werkloosheidsraad. Hij werkte zich daar op tot adjunct-secretaris. Hij schreef zich in 1921 in bij de Universiteit van Amsterdam en volgde er een juridische studie waarvoor hij in 1924 zijn kandidaats-examen aflegde en in 1927 zijn doctoraal. In die periode is hij ook secretaris geweest van de Nederlandse Zionistische Studentenorganisatie, in 1924 was het secretariaat op zijn adres gevestigd. Korte tijd was hij advocaat en in 1928 werd hij benoemd tot chef van het documentatiebureau van het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV).
Vanaf 1932 werd Salomon lid van de Amsterdamse gemeenteraad voor de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP), de voorloper van de PvdA. Dit deed hij slechts een jaar, in 1938 volgde er een benoeming tot voorzitter van de Raad voor Arbeid in Leiden. In 1939 voltooide Salomon zijn proefschrift en kort voor 10 mei 1940, de inval van de nazi’s in Nederland, kreeg Salomon een benoeming aan de Universiteit van Utrecht tot privaatdocent Arbeidsrecht.
In het begin van de bezetting woonde het gezin op de Roodenburgerstraat 20 in Leiden, de straat waar op 1a het Centraal Israëlitisch Wees- en Doorgangshuis stond. Salomon was de plaatselijke hoofdvertegenwoordiger van de Joodsche Raad en vicevoorzitter van het Joods weeshuis in Leiden. Zijn functie bij de Raad voor Arbeid werd door de bezetter verboden, vanwege zijn positie had hij een Sperre die ook voor zijn gezin geldig was. In 1943 werd het gezin geregistreerd in Westerbork en gehuisvest in Barak 85. Op 4 september 1944 werd Salomon (met zijn gezin?) gedeporteerd naar Theresienstadt.
Na de oorlog keerde het gezin terug naar Leiden om op 27 augustus 1947 naar Utrecht te verhuizen, waar ze op de Mauritsstraat 95 gingen wonen. Nog geen jaar later, op 23 februari 1948, overleed Salomon. Hij was volgens zijn overlijdensakte weer voorzitter van de Raad voor Arbeid, nu in Utrecht.
Joël Michael Mok
Jöel Michael Mok werd op 26 juni 1946 als derde en laatste kind in het gezin geboren. Salomon, Gonda, Machiel Robert en Frederika hadden de oorlog overleefd. Maar er zou nog rampspoed volgen, toen Joël één jaar oud was overleed vader Salomon aan kanker.
Joël emigreerde als kind met zijn moeder naar Israël en zij namen daar de achternaam Mokyr aan. Joel behaalde zijn BA in geschiedenis en economie aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en vervolgens een graad in economie aan de Yale Universiteit in de Verenigde Staten. In 2025 kreeg hij de helft van de Nobelprijs voor de Economie toegekend “omdat hij de voorwaarden voor duurzame groei door technologische vooruitgang heeft geïdentificeerd”.
Aaltje Coster en Elisabeth Mok
Voor Aaltje Mok – Coster en Elisabeth Mok werden in december 2025 voor hun woning op de Grensstraat 7-1 Stolpersteine geplaatst.
bron:
Aaltje Coster, Stadsarchief Amsterdam, Archiefkaarten, archiefnummer 30238, inventarisnummer 164.
Machiel Mok, Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregisters geannexeerde gemeenten, archiefnummer 5008, inventarisnummer 237.
Salomon Mok, kaart Joodsche Raad, Arolsen Archives, 130343239 (Salomon MOK).
Salomon Mok, Utrechts Archief, 1221 Burgerlijke Stand van de gemeenten in de provincie Utrecht 1943-1950, inventarisnummer 1844.
Salomon Mok, transport Theresienstadt, Arolsen Archives, 5065750 (SALOMON MOK).
Ing: S. Faber, ‘Mok, Salomon (1902-1948)’, in Biografisch Woordenboek van Nederland. URL:http://resources.huygens.knaw.nl/bwn1880-2000/lemmata/bwn1/mok [12-11-2013].
Joel Mokyr, wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Joel_Mokyr (geraadpleegd 7 december 2025).
gepubliceerd:
7 december 2025
laatst bijgewerkt:
7 december 2025