keizer’s lederhandel

keizerlederN.v. Keizer’s lederhandel was een groothandel in zadelmakers en lederwarenfournituren en was op verschillende plaatsen in Amsterdam gevestigd, zoals onder andere op de Haarlemmerstraat 79 en Zeedijk 101. Het bedrijf werd in 1920 opgericht.

Het bedrijf was een begrip in Amsterdam en viel op door de grote koeienkop die de gevel sierde.Keizer verkocht naast aan de groothandel ook aan particulieren, ton diep in de jaren zeventig van de vorige eeuw kon men hier leer, rubber en schoenmakersgereedschap aanschaffen. Toen in de herfst van 1962 in Amsterdam hondsdolheid uitbrak, en hondeneigenaren verplicht werden om een muilkorf aan te schaffen, zette Keizer binnen een paar maanden duizenden muilkorven af.
Foto onder: Links Sam Keizer, rechts van hem zijn schoonzoon Meijer Waterman. Na de Tweede Wereldoorlog ging een deel van de fam. Keizer naar de Verenigde Staten.

keizerslederwarenHet oorlogsverhaal van de familie Waterman
Sophia Frederika Keizer was de dochter van Sam Keizer, geboren in 1907 in het Verenigd Koninkrijk. Zij trouwde in 1935 met Meijer Waterman. In 1936 kregen zij hun dochter Roosje.
De lederhandel werd ingepikt door de bezetter en kreeg een Verwalter.

In september 1942 werden Meijer, Frederika en Roosje overgebracht naar Westerbork.
Bij aankomst in Westerbork bleek een van de SS-officieren, die de inschrijving regelde, een schoolvriend van Sophia te zijn. Hij tekende een papier waarmee de familie Waterman terug kon reizen naar Amsterdam.
In het najaar van 1943 werd de familie Waterman opnieuw gearresteerd. Ze werden weer naar Westerbork overgebracht en na ongeveer een maand werd het besluit genomen dat ze naar het concentratiekamp Vittel in het oosten van Frankrijk moesten. Dit kamp was gevestigd in een paar luxueuze hotels, maar werd uiteraard streng bewaakt.
De reden om de familie Waterman daarheen te sturen was het Britse staatsburgerschap van Sophia. Daarmee was ze een goede gijzelaar voor de nazi’s.
In september 1944 werd het gezin in Vittel bevrijd.

Dit verhaal ook via deze link.

bron:
stadsarchief Amsterdam,