‘Directrice. Henriëtte Henriquez Pimentel’; een postume ode aan de Joodse crèchedirectrice

Zondag 27 november 2022 om 15.25 uur bij de EO op NPO 2

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Henriëtte Pimentel sleutelfiguur in het plan waarmee zo’n zeshonderd Joodse kinderen uit een Amsterdamse crèche gered werden van deportatie. Voor de oorlog was ze een belangrijke vernieuwer in de kinderzorg en vrouwenemancipatie. Op zondag 27 november 2022 zendt de EO een portret uit van Pimentel, gemaakt door documentairemaker Marieke Rodenburg. 
 
Tegen een achtergrond van archiefbeelden en familie- en historisch archiefmateriaal, ontvouwen familieleden en nazaten van haar personeel hoe Henriëtte Pimentel met vastberadenheid vormgeeft aan haar vooruitstrevende ideeën over onderwijs en kinderzorg. Bekendheid om haar vernieuwende ideeën kreeg Henriette Pimentel vooral in het boek van Esther Shaya, dat een belangrijk bron van research was voor de film.
 
Boekdelen
 “Er is maar één stukje bewegend beeld van Henriëtte bewaard gebleven, maar wel eentje dat boekdelen spreekt”, vertelt documentairemaakster Marieke Rodenburg. “Henriëtte zingt, op haar hurken, tussen de kinderen en ‘haar meisjes’ in een kring. Dat eindigt met allemaal de handjes in de lucht, hoezee!”
 
Personeel kweken
In 1926 wordt Henriëtte directrice van de Joodse crèche in Amsterdam. Haar leiderschap steekt ze ook dan vernieuwend in. Pimentel zag de crèche als haar bedrijf. “Ze opende een opleiding voor kinderverzorgsters in haar crèche. Zo ‘kweekte ze haar eigen personeel’, zoals ze dat zelf verwoordde.
 
Tweede Wereldoorlog
Als Henriëtte bijna de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Zeven maanden lang zet zij zich in voor de bevrijding van de Joodse kinderen uit haar crèche. Zichzelf brengt ze niet in veiligheid, terwijl ze met haar Joodse wortels en haar leeftijd veel risico loopt.
 
Eerbetoon
Henriëtte werd in 1943 vermoord in Auschwitz. De film is een eerbetoon aan haar erfgoed. ‘Geïnspireerd door progressieve vrouwen om haar heen, springt zij steeds in op de politiek maatschappelijke ontwikkelingen in het begin van de 20e eeuw. De rol van hygiëne maar vooral het belang van spel en muziek staat centraal; een pionier met een grenzeloos hart voor kinderen. Met strakke maar warme hand zwaait zij de scepter over door haar zelf opgeleid personeel. Er heerst een saamhorigheid die ten grondslag ligt aan het succes van de crèche en haar latere verzetswerk.’
 
‘Directrice. Henriëtte Henriquez Pimentel’; is een documentaire van de Joodse Programmering van de EO. De muziek in de film is van Cora Burggraaf en pianist Hans Eijsackers